Mekaguenblog!

…baina ez kaia barrenean, ez horixe. Izan ere eztarrian eginiko ebakuntza baten ondorioz “isiltasun botoa” bete behar dut derrigor, egun batzuetan behintzat.
Prentsan irakurri ahal izan dudanez, igaro berri zaigun hilabetea, azken 80 urtetako martxorik euritsuena izan omen da. Telebistan urtegiak urez lepo ikustea oso ikusgarria suertatzen zen. Hala ere, ez dut uste Itoiz aldean pozik biziko diren, lehen aldiz, urtegia bete egin baitzaie, lurrikarek, nola ez, beren horretan jarraitzen duten bitartean.
Duela hilabete pare bat edo, urtegiaren istripu baten simulazioa egin zen inguru hartan: Argi geratu zen, pareta haustekotan, bertako herrietatik hanka egiteko aukerarik ez dagoela; gainera, sirena-hotsak ia ez dira entzuten…
Nik ezingo nuke bertan bizi, goizez eta gauez akojonatuta… Gainera, banatutako zirkularrean esaten zuten moduan, “arropatan izena josita eraman, hilotzen identifikazioa errazteko".
Harek esango luken moduan, “lagarto, lagarto".

Aupa;

Lehenik eta behin “Oarsoaldeko Hitza"ko lagunei eskerrak eman nahi dizkiet nire eskuetan arma izugarri hau jartzea ausartu direlako. Saiatuko naiz eskainitako konfidantzari erantzun egokia ematen.

Bigarrenik, pantailaren beste aldean dagoen orori (bai, orori) nire burutazio eta hitzak irakurtzeko azaldu duzuen interesagatik ere, nola ez, nire eskerrik beroenak.

Eta bide batez, ospe minutu honetan, zibermunduak eman didan aukera hau aprobetxatuz, etxekoak agurtu nahiko nituzke.

On egin!