Kalima

Orain dela hamar urte besterik ez, etxean ordenagailu bat izatea ez zegoen erabat orokortua, hau da, ordurako jende dezentek bazuen ere, beste mordoxka batek ezetz esaten zuen lasai asko, konplexurik gabe. Gaur egun aldiz, oso gutxi dira ordenagailua etxean ez daukatenak, beharrezkoa dela argudiatuz edo ikasketetarako ezinbestekoa, eta, ondorioz, edozein haurrek logelan artzatxoa eduki beharrean, ordenagailua du bere ametsen lagun. Ondo gelditzen da, dekoratzen du eta gainera prestigio pittin bat ere ematen du. Egia esan, gure seme-alabak ordenagailu baten aurrean ikusteak poza ematen digu, etorkizunean probetxuzko gizon edo emakume izango diren seinale.
Informatika aurrerapen teknologiko itzela dela inork ez du zalantzan jartzen. Lana erraztu digun neurrian bizitza ere erraztu digu dudarik gabe.
Baina ez gaitezen engaina, ordenagailuak telebistak duen arrisku berbera du: denbora galtze izugarria askotan, egokiak ez diren irudiak ikusi, desorekatuak diren informazioetara hurbildu… Baten batek esango dit erabiltzean datzala gakoa, jakin egin behar dela nola erabili. Halaxe da, jakin egin behar da noiz, zertarako eta zergatik dauden gure seme-alabak ordenagailuaren aurrean. Eta hemen dator galdera, ba al daukagu honen berri? Galdera hauei erantzuna ematen saiatuko bagina, konturatuko ginateke askotan ez dakigula zehazki zenbat denbora ematen duten ordenagailuan, ezta zertan eta are gutxiago norekin ari diren hizketan.
Antza denez, ez zaigu kezkagarri iruditzen, ez dugu arazoa inondik ere ikusten, baina epe laburrera kontrolik gabeko jarrera horrek arazoak ekar ditzake: isolamendua, inkomunikazioa eta denbora librearen erabilera desegokia . Internet bihurtzen ari da beraien bizitzen erdigunea.
Orain gutxi, erosketak egiten ari nintzela, bi haur etorri ziren eta nire ondoan jarriz, batak besteari galdetu zion: “Zuk ordenagailua duzu etxean? Bai. Eta Internet? Hori ez. Ez? Zer zarete pobreak? Eta besteak pentsakor erantzun zion: ez dakit.”
Pentsakor gelditu zen bakarra ez zen bera izan eta gainera nik, berak bezala, ez dakit pobreak ala aberatsak garen.
Izan ere, beti berdin gertatzen zaigu, teknologiak harrapatzen gaitu etxeko lanak egin gabe eta korronteak eramanda erosi egiten ditugu gauzak, nola erabiltzen diren eta zertarako oso ondo jakin gabe.
Irtenbide bakarra egoeraz jabetzea da hausnarketa sakon bat eginez. Beraz, agian gauzak birplanteatzeko garaia iritsi zaigu, azeria oilategitik ateratzeko garaia, hain zuzen ere.