Oarsoaldeko Hitza

«Batzuetan terapia bezala ere erabiltzen dut bitxigintza»

aitor gisasola ð- Artisaua

Eskulangintza Azoka

Azokan lehen aldiz jarri du postua Aitor Gisasolak, eta bere herria izanda, pozik agertu da

ekaitz arrietA

Aitor Gisasolak (1970, Errenteria-Orereta) lehen aldiz jarri du postua Eskulangintza Azokan. Herrikoa izanda, gainera, ilusio handiz hartu du aurtengo azoka. Bitxigintzan egiten du lan Aitor Gisasolak. Jose Luis Caso Aretoan duen postuan erantzun ditu galderak, adeitsu.

Eskulangintza Azoketan ohikoa zara?

Azoketan zazpi urte daramatzat. Hemengo Eskulangintza Azokan, aldiz, lehenengo aldia da.

Euskal Herriko azokarik garrantzitsuenetariko bat da hemengoa. Ilusio berezia piztu dizu?

Herrian nagoen lehen aldiz denez, pozik nago. Normalean Donostian egoten naiz azoketan, baita Euskal Herrian zehar ere.

Zure arloa bitxigintza da. Zergatik aukeratu duzu arlo hori?

Mexikon bizitzen bi urte eman nituen eta han ikasi nuen. Gero hona etorri nintzenean, bitxigintzako ikastaro bat egin nuen 2000. urtean. Eta harrezkeroztik hortara dedikatzen naiz. 1998. urtean hasi nintzen Mexikon. Gero, bi urtez ikastaroa egin nuen.

Nolakoa izan zen hasiera Mexikon?

Dirua lortzeko hasi nintzen. Kalean saltzen hasi nintzen bai Mexikon eta baita Guatemalan ere.

Beharrak eragin zizun bitxigintzan hastea?

Bai. Egindako ibilbidearekin pozik nago. Batzuetan terapia bezala ere erabiltzen dut bitxigintza.

Eskulangintzatik bizi daiteke?

Bai, posible da. Lan asko egin behar da, beste lan batean bezala. Zailena saltzeko azokak lortzea izaten da. Azoketan ibiltzen ez baldin bazara, denda muntatu beharko zenuke, eta horretarako diru asko behar da, edo bestela inbertsio handi bat egin, eta ni ez nago horretarako prest, momentuz.

Artisau askoren iritzia, berriz, kontrakoa da. Hau da, ezin dela artisautzatik bizi.

Bizitzeko azoka asko lortu behar dituzu; salmenta postua lortu behar duzu. Fabrikazioa etxean edo tailera batean egiten duzu, baina zailena saltzea da. Eta saltzeko horretan, gauza batzuk errazago saltzen dira beste batzuk baino. Zilarra, beste gauzak baino errazago saltzen dela uste dut.

Artisauen lana, oro har, ondo baloratuta dagoela uste al duzu?

Ez. Kanpotik merkeago ekartzen duten beste produktu bat dago. Orduan, jendeak prezioa begiratzen du. Adibidez, Indian edo Mexikon, arroz platera bategatik egiten dute lan eta hori da soldata: janaria. Orduan, produktua hona oso merke iristen da. Hemen bizitza garesti dago eta hori antzematen da. Bost urtetik hona zilarraren prezioa bikoiztu egin da. Laneskua hemen garestiagoa da ere, eta horrekin lehiatu egin behar izaten dugu. Konparatu ezin diren bi merkatu dira. Zeozer ezberdina egiten saiatu behar naiz. Etengabe berritu egin behar da, jendea baita aspertu egiten delako.

Eskulangintza Azokak 30 urte bete ditu aurten. Nola ikusten duzu azokaren etorkizuna?

Txikitan gurasoekin etortzen nintzen, zortzi urte nituela hemendik ibiltzen nintzen gurasoekin. Luzerako daukala uste dut. Gazteak ateratzen baldin badira behintzat, aurrera jarraituko du azokak.